சிலரால் மட்டுமே எப்போதும் ஒரு குழுவினருக்கோ,சமூகத்திற்கோ,இனத்திற்கோ,நிறுவனத்திற்கோ அழியா களங்கம் ஏற்பட்டுவிடுகிறது. இன்று காலை என் வியாபார வேலையில் இருக்கும்போது 4 பேர் கொண்ட அரவாணி அக்காக்கள் வந்தார்கள், "சாமி கும்பிட போறோம் 100ரூபாய் கொடுதன்னா அரிசி வாங்கிக்குவோம்னு" சொல்ல நானோ "இன்னும் போனி ஆகலை கா"."நீ கொடு தம்பி சில்லரை தரேனு சொல்ல, நான் வந்ததற்கு ஏதாவது கொடுக்க வேண்டுமே என கொடுத்து 100ரூ கொடுத்து 80ரூ கேட்டேன் ,வாங்கிய வேகத்தில் ஓட்டம் பிடித்து அடுத்து களவாட சென்றுவிட்டார்கள். நானோ மீதம் கொடுங்கன்னா கிளம்பிவிட்டீர்கள் உங்களுக்கு 500 ரூபாய் கொடுத்தால் அவ்வளவு தான் போலவே என சொல்ல இல்ல 400 ரூபாய் கொடுத்திருப்பேன் என சொல்லி ஓடியே விட்டார்கள் வந்த கலவாணிகள். மூன்றாம் இனமான அரவாணி சகாக்கள் அரசு வேலை,தொழில் முனைவோர்,சினிமா இன்னும் எவ்வளவு துறைகளில் கொடி கட்டி பறக்கின்றனர். பலர் நல்ல வேலையில் இருக்கிறார்கள் இவர்களை போல் சிலர் ஏன் இப்படி செயகிறார்கள் என தெரியவில்லை. ரயில்,பேருந்து,கடற்கரைகளில் இவர்களை கண்டு சற்று பயம் தான் வருகிறது ...
சில நாட்களுக்கு முன்பு வார இறுதியென நண்பன் வீட்டிற்கு புறப்படலாம் என கிளம்பினால் மழை,சரி கொஞ்சம் பொறுமையா ஆகட்டும் என காத்துக்கொண்டிருந்தேன்.. அந்த இடைவேளையில் என் ரெயின் கோட் தேடினேன் எங்கே வைத்தேன் என தெரியவில்லை பிறகு என் கப்போர்டில் பார்த்தால் swiggy ரெயின் கோட் புதியதாக இருந்தது நான் கல்லூரி படிக்கும் காலத்தில் பகுதி நேரமாக Delivery Executive ஆக வேலை பார்த்தேன் அப்போது சில முறை மட்டுமே பயன்படுத்தியுள்ளேன்.. சரி இதை அணிந்து கொண்டு செல்வோம் என எடுத்தேன் ஆனால் உள்ளுக்குள் ஒரு வித கூச்சம் இருந்தது, பின் "நான் தான் யார் என்ன பார்க்கிறார்கள் என்பதை பற்றி கவலை கொள்ள மாட்டேன்"பிறகு இதில் என்ன இந்த கூச்சமும்,வெட்கமும்.. மிஞ்சிப் போனால் சிலர் சிரிப்பார்கள்,சிலர் கேலி செய்வார்கள், சிரிப்பவர்களோ,கேலி செய்பவர்களோ சொந்த காசு கொடுத்து நமக்கு எதையும் வாங்கிக்கொடுக்க போவதில்லை, அப்படி கொடுக்கவேண்டிய அவசியமுமில்லை... சரின்னு ரெயின் கோட் அணிந்துகொண்டு கிளம்பினேன் போகும் வழியில் ஒரு swiggy நண்பர் என்ன பிரதர் எத்தனை ஆர்டர்னு கேட்க? எதையோ சொல்லி சமாளிச்சு நேரா ...