பொங்கல் பயணம்

நேற்று இரவு வரை எந்த திட்டமும் இல்லை,வழக்கம்போல் ஓட்டம் முடித்து,கொஞ்சம் உடற்பயிற்சி செய்துவிட்டு வழக்கம் போல் என் வேலையை தொடரலாம் என்றிருந்தேன், ஆனால் நேற்று இரவு தான் நான் இருக்கும் சைக்ளிங் குழுவை பார்த்தேன் 100k காஞ்சிபுரம் பயணமென போட்டிருந்தார்கள்..

ஒரு பக்கம் முறையான பயிற்சி இல்லை,மறுபக்கம் என் மிதிவண்டி சரியான நிலையில் இல்லை,ஆனால் ஓட்டலாம் என்ற நிலையில் இருந்தது,ஆனால் ஒன்று மட்டுமே உள்ளுக்குள் சொல்லிக்கொண்டே இருந்தது,  என் சொந்த ஊர் காஞ்சிபுரத்திற்கு மிதிவண்டி பயணம் செல்ல வேண்டுமென நெடுநாள் ஆசை,அதற்கு வாய்ப்பாக இன்றைய பயணத்தை பயன்படுத்திக்கொண்டேன்.

தேவையானவற்றை இரவே தயார் செய்துவிட்டு உறங்கினேன்,காலை 4.30க்கு எழுந்து 5 மணிக்கு தாம்பரம் பாலத்தை அடைந்தேன், அங்கிருந்து குழுவாக கிளம்பினோம், வானிலை அற்புதமாக இருந்தது,எல்லாம் பறக்க நான் மட்டும்  சுலபமான வேகத்தில் பயணித்தேன்,ஒரகடத்தில் ஓரு டீ ஸ்டாப், அங்கு கூடுவாஞ்சேரி சாப்டரில் மூன்று பேரை சந்தித்து ஸ்லாகித்து விட்டு பயணம் தொடர்ந்தோம்,

சரியாக 25வது கி.மீல் நிக்கி சகோவின் டயர் பஞ்சர்,ஓரமாக நின்று ஓட்டையை கண்டுபிடித்து ஒரு வழியாக டயர் தயார், இதில் குறிப்பிட வேண்டிய விடயம், ஒருவர் முகத்திலும் மனதிலும் "அய்யோ லேட் ஆகிடுச்சு,சீக்கிரம் பண்ணுங்க" அது இதுன்னு சாதாரண மனிதர்கள் போல் யாரும் புலம்பவில்லை இதுதான் ஸ்போர்ட்ஸ்,முடிந்தளவு உதவியாய் இருந்தார்கள்...

 

நீங்க போய்கிட்டே இருங்க நாங்க வந்துடறோம்னு சொல்ல,நானும் பாலா சகோவும் கிளம்பினோம் அடுத்த 10 நிமிடத்தில் எங்களை பிடித்துவிட்டார்கள்,பின் எங்களுடன் பயணித்த இரு மருத்துவர்கள் 7.30 மணிக்கு நேரம் ஆகிவிட்டதென யடர்ன் அடித்து கிளம்பினார்கள்..

அடுத்து  8.30ற்கு காஞ்சிபுரம் சென்று கோவில் பார்த்து,அதனுடன் புகைப்படம் எடுத்து கொண்டு, உணவகம் சென்று ஒரு கட்டு கட்டினோம்..அங்கு  மேஜை சுத்தம் செய்யும் பாட்டி, "ராஜா என் வீட்டுக்கு வந்துடுயா,நான் உன்னை நல்லா பாத்துக்குறேன்,நீயும் என்னை பாத்துக்கொன்னு அன்பாக பேச ஒரு நிமிடம் மனம் என்னமோ செய்தது, அவன் ஓகே எனக்கு கல்யாணம் ஆகிடுச்சு நான் எப்படி வர முடியும்னு பாலா கேக்க,நீயும் வா ராஜானு பாட்டி சொல்ல' வரோம் பாட்டி உங்களை சந்தித்தில் மகிழ்ச்சினு சொல்லிவிட்டு துவங்கினோம்.

7 பேரில் 2 பேர் முன்பே டாட்டா காட்டிவிட்டார்கள் இப்போது 5ல் 3 பேர் நாங்கள் கிளம்புகிறோம்  என்று கிளம்பினார்கள், பாலா சகோவிற்கு கால் கொஞ்சம் பிடித்துக்கொண்டதால்பொறுமையாக கிளம்பி செல்லும் வழியில் காற்று நிறப்பிக்கொண்டு பயணித்தோம்..

ஒரு பக்கம் எதிர்காற்று,மறுபக்கம் வெய்யில் வைத்து செய்தது,அடுத்த நிறுத்தம் தர்பூசணி கடையில் பழம் சாப்பிட்டு, இலைப்பாறினோம்,

உரிமையாளரின் பெயர் நாராயணசுவாமி ,உடன் பிறந்தவர்கள் 8 பேர் இவர் தான் கடைசி,இப்போது உயிரோடு இருப்பவர்கள் 3 பேர் மட்டுமே,இவர் சகோக்கள் தாம்பரம் சந்தையில் கடை வைத்துள்ளார்கள் நான் தான் இப்படி இருக்கேன்னு என்ன பண்றதுன்னு தன் கஷ்டத்தை சொல்லிக்கொண்டு இருந்தார், நம்ம பசங்க ஒரு நாள் சோறு போட்டேன்னு சொல்லி காட்டிடக் கூடாதுனு தான் தனியாக இருக்கோம், என் பொண்டாட்டிகு சோறு போடணும்ல அதான் இந்த வியாபாரம்னு சொன்னார்,சரின்னு கிளம்பிட்டோம்,80வது கி. மீ மேல் சிரமமாக இருந்தது,இருந்தாலும் அழுத்தம் கொடுக்காமல் ஓட்டினோம்,ஒருவரை ஒருவர் ஊக்கப்படுத்திக்கொண்டு தாம்பரம் வந்து சில்லுன்னு ஒரு பாதாம் அடிச்சி டாட்டா காட்டி விட்டு கிளம்பிட்டோம்...

வீட்டிற்கு வந்த உடனே குளியல்,உறக்கம் அடடா சொர்க்கம் டா..

ஆக மாட்டுப் பொங்கல் முடிந்தது,வாழ்த்துக்கள் மக்களே..

இன்றைய பயணத்தில் எதை எழுதுவது,எதை விடுவதென்று தெரியவில்லை, மொத்தமாக எழுதி இருக்கிறேன்..

WCCG குழுவிற்கு அன்பும் நன்றியும்,என் மண்ணிற்கு சென்று வந்ததில் பெரும் மகிழ்ச்சி..

பயணிப்போம்..!